Konflikty nie mogą trwać wiecznie. Nie mogą zdominować lub sprowadzić do drugorzędnych zagadnień podstawowych: produkcji, usług, organizowania. Nawet w przypadku jeśli uznaje się je za wskazane i pożyteczne. Postępowe i nowoczesne metody rozwiązania konfliktów, w odróżnieniu od polskich opcji, reprezentuje G. Nizard. Otóż jak ogólnie wiadomo, w Polsce lansuje się tezę, że konflikty w zakładach pracy są_ sprawą między pracodawcami a pracownikami (ich organizacjami). Tak jest wyŹgodnie, ale niezbyt mądrze, zarówno dla prawicowych, jak i lewicowych rządów. To zapewnia ich działalności w pewnym wymiarze "święty spokój" oraz skieroŹwanie odpowiedzialności za błędy, w tym kierownicze, na niższy poziom zarząŹdzania i kierowania. G. Nizard problem widzi zupełnie inaczej; zwłaszcza w warunkach społeczeńŹstwa postindustrialnego. Uznaje, że w społeczeństwie industrialnym tak być właŹśnie mogło. Natomiast społeczeństwie postindustrialnym, a takim przecież jeŹsteśmy, problem wygląda zgoła inaczej. Autor jednoznacznie stwierdza, iż dawŹny konflikt w przedsiębiorstwie przenosi się na ośrodki władzy przedsiębiorstwo. Tak w wielkim skrócie przedstawia się tło ogólne współczesnego poglądu na rozwiązywanie konfliktów, co jest, jednoznacznie, działaŹniem kierowniczym.